donderdag 30 oktober 2014

RECENSIE DE MONOGRAM MOORDEN - SOPHIE HANNAH






Hannah beschikt over een scherpzinnige en charmante schrijfstijl, waar een zweempje fijne humor doorheen parelt!




Ik denk dat er maar weinig mensen zullen zijn die nog nooit van Agatha Christie, The Queen of Crime, hebben gehoord. Ze schreef maar liefst 80 detectives, daarnaast nog ruim 200 korte verhalen, 19 toneelstukken en 6 romans, die ze schreef onder de naam Mary Westmacott. In Nederland zijn naar schatting bijna 20 miljoen boeken van Agatha Christie verkocht, en met ruim 3,2 miljard exemplaren is ze de bestverkopende auteur aller tijden.

Na het lezen van bovenstaande info moet je van goede huize komen om een detective in de lijn van Christie te durven schrijven. Die moed heeft Hannah (wat mij opvalt is dat haar naam een palindroom is) wel gehad met als resultaat De Monogram Moorden.

In dit mysterieuze verhaal speelt de beroemde Belgische detective Hercule Poirot, met de welbekende grote krulsnor, een nieuwe glansrijke rol in Londen. Op donderdag 7 februari 1929 zit hij rustig in Pleasant's Coffee House op zijn avondmaal te wachten, wanneer een jonge vrouw, Jennie, overstuur de zaak binnenkomt. Ze vertrouwt hem toe dat iemand op het punt staat haar te vermoorden. Diezelfde nacht wordt Poirot door Scotland Yard betrokken bij een grote moordzaak in een chic Londens hotel, Bloxham.

Daar zijn drie mensen, twee vrouwen en een man, op vrijwel identieke wijze vermoord. Sinister detail is dat ze allen een manchetknoop met monogram in hun mond hebben! Poirot staat subiet voor een groot raadsel.
Als drie moorden vrijwel identiek zijn, zijn de kleinste afwijkende details van het grootste belang.

Hij stuurt zijn vriend Catchpool, werkzaam bij Scotland Yard, op onderzoek uit in het dorpje Great Holling. Wat verwacht hij daar te vinden? Er wordt een tipje van de sluier gelicht, maar tegelijkertijd wordt het raadsel van de moorden ingewikkelder. Ondertussen dreigt er in Londen een vierde persoon slachtoffer te worden. De tijd dringt voor Poirot om alle puzzelstukjes te verzamelen en passend te maken!

Sophie Hannah heeft met deze detective een ouderwets fijn speurverhaal neergezet. De kalme manier van onderzoek door Poirot en de typische knusse Engelse sfeer dragen voor mij enorm bij tot het leesgenot. Het verschaft een paar uur heerlijk leesplezier die behoorlijk aan het denken zet. Bij dit detectivegenre geldt doorgaans dat je er van houdt of niet. Het is geen hapklaar verhaal met een snelle jacht op daders, maar zegeviert juist in de lome aanpak waarbij de lezer, in navolging van Poirot's befaamde leus, de grijze celletjes moet laten werken!

Naar mijn mening is Hannah erin geslaagd in de wereldberoemde en bijna niet te evenaren voetsporen van Christie te treden. Ze heeft Poirot op geheel eigen wijze nieuw leven ingeblazen. Wel heeft ze hem bijna alle eigenschappen toegekend die Christie hem had gegeven. Zijn grote snor en corpulente lijf, zijn ijdelheid en zijn genialiteit waarover hij allesbehalve bescheiden is!

Grappig detail is dat hij steevast in de derde persoon over zichzelf spreekt. Typerend is zijn sterke Franse accent en het gebruik van Franse woorden, waardoor hij voor een Fransman wordt aangezien. Zijn gevoel voor drama om tijdens een slotbijeenkomst alle mogelijke verdachten te verzamelen is ook in dit verhaal in volle glorie aanwezig. En wederom kan Poirot het niet nalaten om, naast het oplossen van moorden, de liefde te laten zegevieren. 





Ik heb dit boek mogen recenseren voor The House of Books, waarvoor dank!


Genre:                        Detective
Uitgever:                    The House of Books
Oorspronkelijke titel:  The Monogram Murders
Uitgave:                      Paperback, 336 pagina's
ISBN:                          9789048822058


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen