Ik las eerder het boek Joodse buren van Maria Boonzaaijer en dacht reeds bekend te zijn met haar schrijfstijl. Maar deze dame heeft meer noten op haar zang, want deze nieuwe roman Hunkering doet in niets denken aan haar stijl in Joodse buren. Ik ben verrast door de respectvolle wijze waarop ze heftige thema's als verloren liefdes, dementie, ouderdom en faalangst heeft beschreven en verweven in het verhaal. Ze maakt korte metten met het taboe dat ligt op seks en intimiteit bij ouderen en brengt de hunkering, het universele verlangen naar liefde, ongeacht leeftijd, op originele wijze onder de aandacht.
